Μια Φθινοπωρινή Βραδιά.
Ένα ιδιωτικό δείπνο για 60 καλεσμένους, σε μια βίλα στο Πόρτο Ράφτη, σχεδιασμένο γύρω από την εποχή και όλα όσα υπήρχαν ήδη εκεί.
Ήταν μέσα Οκτωβρίου και ο κήπος της βίλας μεταμορφώθηκε για ένα βράδυ σε έναν ζεστό, φθινοπωρινό χώρο φιλοξενίας. Αντί να φέρουμε έναν ολόκληρο κόσμο μέσα σε αυτόν, επιλέξαμε να δουλέψουμε με τον κόσμο που υπήρχε ήδη γύρω μας: τις ελιές του κτήματος, τα φρούτα της εποχής, τα παλιά βιβλία της βιβλιοθήκης και ακόμη και τα κεραμίδια του ίδιου του σπιτιού.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα ιδιωτικό δείπνο στην Αττική που έμοιαζε να ανήκει στον κήπο από πάντα.
- Περίσταση
- Ιδιωτικό δείπνο · 60 καλεσμένοι
- Τοποθεσία
- Ιδιωτική βίλα · Πόρτο Ράφτη, Αττική
- Παλέτα
- Ιβουάρ, πράσινο ελιάς, βαθύ κόκκινο & χρυσοκάστανο
- Εύρος έργου
- Creative direction, event styling, σχεδιασμός τραπεζιού, stationery, centerpieces & συνολικό στήσιμο εκδήλωσης
Το concept γεννήθηκε από τον ίδιο τον τόπο και την εποχή. Μέσα Οκτωβρίου, οι ελιές γύρω από τη βίλα ήταν γεμάτες μικρούς, ακόμη άγουρους καρπούς. Κλαδιά κόπηκαν εκείνο το απόγευμα και έγιναν η βάση του στολισμού, μαζί με ρόδια, αχλάδια και κολοκύθες — όλα στοιχεία ενός φυσικού, φθινοπωρινού τοπίου.
Αντί για κλασικές ανθοσυνθέσεις, αναζητήσαμε το κεντρικό στοιχείο μέσα στο ίδιο το σπίτι. Η μεγάλη βιβλιοθήκη της βίλας ήταν γεμάτη παλιά βιβλία, με σκληρά εξώφυλλα και κιτρινισμένες σελίδες. Επιλέξαμε κάποια από αυτά και τα μεταφέραμε στα τραπέζια, δημιουργώντας γύρω τους συνθέσεις από ελιά, εποχικά φρούτα, πέρλες και λευκά κεριά σε παλαιωμένες χρυσοκάστανες βάσεις.
Ακόμη και τα table numbers δημιουργήθηκαν πάνω σε παλιά κεραμίδια της βίλας. Έτσι, σχεδόν τίποτα δεν έμοιαζε να έχει έρθει απ’ έξω. Το ίδιο το σπίτι έγινε μέρος του styling.
Στη θέση κάθε καλεσμένου, μια κάρτα με το όνομά του συνοδευόταν από ένα φρέσκο κλαδάκι ελιάς από το κτήμα, με τους μικρούς καρπούς ακόμη επάνω του. Μια απλή λεπτομέρεια που συνέδεε κάθε θέση με τον τόπο στον οποίο βρισκόταν.
Στρογγυλά τραπέζια, λευκές καρέκλες και λευκό λινό δημιούργησαν έναν ήσυχο καμβά για όλα όσα έφερε το φθινόπωρο πάνω στο τραπέζι.
Ελιά, ρόδι, αχλάδι, παλιά βιβλία, πέρλες και κεριά πήραν τη θέση μιας συμβατικής ανθοσύνθεσης. Οι υφές και τα διαφορετικά ύψη έκαναν κάθε τραπέζι ελαφρώς διαφορετικό, διατηρώντας όμως την ίδια ζεστή, ανεπιτήδευτη αισθητική σε ολόκληρο τον κήπο.
Ο κήπος δεν φιλοξένησε απλώς το δείπνο. Για ένα βράδυ έγινε ένας ολοκληρωμένος χώρος εκδήλωσης, με τα τραπέζια, τον χώρο του buffet, τη μουσική και την πίστα να συνυπάρχουν μέσα στο φυσικό περιβάλλον της βίλας.
Καθώς έπεφτε το φως, τα λευκά κεριά άρχισαν να φωτίζουν τα τραπέζια και ολόκληρη η εικόνα έγινε πιο ζεστή και οικεία. Ένα πλούσιο buffet συνόδευσε το δείπνο, ενώ η ζωντανή ελληνική έντεχνη μουσική κράτησε τους 60 καλεσμένους στον κήπο μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Από ένα ιδιωτικό σπίτι δημιουργήθηκε για μία νύχτα ένας χώρος φιλοξενίας που δεν προσπάθησε να κρύψει την ταυτότητά του. Αντίθετα, όλος ο σχεδιασμός βασίστηκε σε αυτήν.
«Μερικές φορές, ο πιο όμορφος τρόπος να μεταμορφώσεις έναν χώρο είναι να κοιτάξεις πρώτα όσα υπάρχουν ήδη μέσα του.»
