Μια βάφτιση στην Αθήνα σπάνια είναι δύσκολη στα χαρτιά. Η εκκλησία έχει κλειστεί, το τραπέζι έχει κλειστεί, ο νονός έχει τον σταυρό. Αυτό που κρίνει πώς θα νιώσει κανείς τη μέρα είναι όλα όσα συμβαίνουν ανάμεσα σε αυτά τα σταθερά σημεία — η διαδρομή, η ζέστη, τα σαράντα λεπτά που δεν υπολόγισε κανείς. Αυτή είναι η πλευρά της ημέρας μιας βάφτισης στην πρωτεύουσα, εκεί όπου περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας.
Το πρωί κινείται με το ρολόι της εκκλησίας
Οι περισσότερες ενορίες της Αθήνας προγραμματίζουν αρκετές βαφτίσεις το Σάββατο ή την Κυριακή, συχνά τη μία μετά την άλλη. Η ώρα σας είναι συγκεκριμένη: αν η προηγούμενη τελετή αργήσει, περιμένετε· αν η δική σας παρέα αργήσει, ο ιερέας μπορεί να μην μπορεί να κρατήσει την επόμενη οικογένεια. Επιβεβαιώνουμε την ακριβή ώρα με το γραφείο της ενορίας την προηγούμενη εβδομάδα και ξανά την παραμονή, γιατί οι ώρες όντως μετακινούνται.
Ζητάμε από την οικογένεια και τον ανάδοχο να φτάσουν μισή ώρα νωρίτερα, όχι ένα τέταρτο. Σε αυτό το μισάωρο γεμίζει και ζεσταίνεται η κολυμπήθρα, ο φωτογράφος γνωρίζει τον ιερέα και ο νονός μαθαίνει πού θα σταθεί. Το να φτάνεις ενώ η προηγούμενη τελετή είναι σε εξέλιξη είναι φυσιολογικό· το να φτάνεις αγχωμένος δεν είναι.
Μετακινώντας την παρέα μέσα στην πόλη
Η Αθήνα δεν είναι ένα μέρος. Ένα εκκλησάκι στην Κηφισιά και ένα τραπέζι στη Βουλιαγμένη μπορεί να απέχουν σαράντα λεπτά ένα ήσυχο Σάββατο και πολύ περισσότερο από μία ώρα όταν η παραλιακή είναι φορτωμένη το καλοκαίρι. Όπου γίνεται, επιλέγουμε τον χώρο της δεξίωσης σε απόσταση είκοσι με είκοσι πέντε λεπτών από την εκκλησία, και σχεδιάζουμε τη διαδρομή μαζί με τους οδηγούς — όχι σε μια εφαρμογή χαρτών το προηγούμενο βράδυ.
Για καλεσμένους από το εξωτερικό ή εκτός Αττικής, ένα κοινό πούλμαν ή λίγα αυτοκίνητα από ένα ξενοδοχείο εξαλείφουν τη μεγαλύτερη αιτία καθυστερήσεων: πενήντα άνθρωποι που ψάχνουν ο καθένας τον δρόμο του και το πάρκινγκ του.
Ζέστη, φως και η ώρα που θα διαλέξετε
Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο, μια μεσημεριανή τελετή στην Αθήνα σημαίνει γεμάτη εκκλησία με λίγο αέρα και ένα μωρό που έχει ντυθεί, ξεντυθεί και ξαναντυθεί. Πολλές οικογένειες πλέον προτιμούν απογευματινή βάφτιση, γύρω στις έξι, που μεταφέρει το τραπέζι στις δροσερές ώρες και δίνει στον φωτογράφο πιο μαλακό φως στην πόρτα της εκκλησίας. Άνοιξη και φθινόπωρο, το αργό πρωί λειτουργεί ωραία και αφήνει το γεύμα να κυλήσει μέσα στο απόγευμα χωρίς να κοιτάζει κανείς το ρολόι.
Όποια ώρα κι αν διαλέξετε, φροντίζουμε για νερό, βεντάλιες και ένα σημείο με σκιά έξω από την εκκλησία για τους μεγαλύτερους καλεσμένους. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που την προσέχει κανείς μόνο όταν λείπει.
Ποιος κρατά τι
Η τελετή κυλά γρήγορα και δεν υπάρχει χρόνος να ψάχνει κανείς πράγματα. Πριν φύγει οποιοσδήποτε από το σπίτι, ετοιμάζουμε μία τσάντα με ετικέτα για την εκκλησία: το λαδάκι και τα λαδόπανα, τα βαφτιστικά και την αλλαξιά, τον σταυρό, τις λαμπάδες, ένα επιπλέον σετ ρούχων για το μωρό και τις μαρτυρίες στον δίσκο τους. Ένας άνθρωπος — συνήθως εμείς — είναι υπεύθυνος για αυτή την τσάντα από το αυτοκίνητο ως την κολυμπήθρα και πίσω.
Οι μαρτυρίες μοιράζονται στην εκκλησία, οπότε κάποιος πρέπει να στέκεται στην πόρτα μαζί τους όσο η οικογένεια υποδέχεται τον κόσμο. Δεν πρέπει να είναι η μητέρα.
«Το πρωί της βάφτισης, οι γονείς πρέπει να κρατούν το μωρό και τίποτε άλλο. Για όλα τα υπόλοιπα υπάρχει ένα όνομα δίπλα.»
Η μετάβαση στο τραπέζι
Μόλις τελειώσει το μυστήριο, η μέρα αλλάζει χαρακτήρα. Οι φωτογραφίες με τον νονό και την οικογένεια έξω από την εκκλησία παίρνουν δέκα με δεκαπέντε λεπτά· λέμε στον χώρο της δεξίωσης την πραγματική ώρα αναχώρησης, όχι την προγραμματισμένη, ώστε τα πρώτα ποτά να σερβίρονται τη στιγμή που μπαίνουν οι καλεσμένοι και όχι είκοσι λεπτά αργότερα. Το μωρό συνήθως χρειάζεται τάισμα και ένα ήσυχο δωμάτιο μόλις φτάσει — το ζητάμε από τον χώρο από πριν.
Μετά από αυτό, το γεύμα μπορεί απλώς να είναι ένα μακρύ, χαλαρό τραπέζι. Αν το πρωί έχει γίνει σωστά, κανείς εκεί δεν θα έχει καταλάβει πόσα συνέβαιναν.
Ποια ώρα είναι καλύτερη για βάφτιση στην Αθήνα;
Από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο, πολλές οικογένειες επιλέγουν απογευματινή τελετή, γύρω στις έξι, για να αποφύγουν τη ζέστη του μεσημεριού. Άνοιξη και φθινόπωρο, το αργό πρωί λειτουργεί ωραία και αφήνει το γεύμα να κυλήσει ως το απόγευμα.
Πόσο μακριά πρέπει να είναι η δεξίωση από την εκκλησία;
Ιδανικά σε είκοσι με είκοσι πέντε λεπτά. Η κίνηση στην Αθήνα διαφέρει πολύ, ειδικά στην παραλιακή το καλοκαίρι, οπότε οι μικρότερες αποστάσεις κρατούν την παρέα μαζί και το τραπέζι στην ώρα του.
Χρειαζόμαστε planner για τη βάφτιση αν έχουμε ήδη κλείσει εκκλησία και χώρο;
Όχι απαραίτητα, αλλά ο συντονισμός της ημέρας είναι εκεί όπου στραβώνουν οι περισσότερες βαφτίσεις: καθυστερήσεις, πράγματα που λείπουν για το μυστήριο, ένας χώρος που δεν είναι έτοιμος όταν μπαίνουν οι καλεσμένοι. Αυτό είναι το κομμάτι που ένας planner παίρνει από τους ώμους των γονιών.
Πόσο νωρίς πρέπει να φτάσει η οικογένεια στην εκκλησία;
Μισή ώρα πριν από την τελετή. Πολλές ενορίες της Αθήνας προγραμματίζουν βαφτίσεις τη μία μετά την άλλη, και ο χρόνος αυτός χρειάζεται για να ετοιμαστεί η κολυμπήθρα, να ενημερωθεί ο νονός και να γνωριστείτε με τον ιερέα.
